Say.

Have no fear for giving in
Have no fear for giving over
You better know that in the end
It’s better to say too much
Than never to say what you need to say again

Even if your hands are shaking
And your faith is broken
Even as the eyes are closing
Do it with a heart wide open

Say what you need to say
Say what you need to say

Jedna z moich życiowych dywiz. Say what you need to say. Bo czasem najboleśniejsza prawda jest lepsza niż życie w dalszym kłamstwie. Bo otwarta bitwa jest lepsza od zimnej wojny. Jest przynajmniej szansą na dojście do konkluzji. To tak przy okazji całkiem rodzinnych świąt i wszystkich konfliktów z tym związanych. Cytat oczywiście z Johna Mayera - Say.


Poza tym to wiosna w pełni. Co prawda do optymalnych temperatur momentami brakuje paru stopni, szczególnie w momencie silniejszego powiewu wiatru, ale gdy jest szansa pobrać ciepło z innego źródła to żaden mróz nie jest straszny.
Coraz bliżej do końca pewnego etapu, czas zmierzyć się z własnym strachem, a także z wyzwaniem postawionym przez los i powiedzieć sobie jasno czy wyobrażenia co do własnego JA były zgodne z rzeczywistością. A może jednak przeceniłem własne możliwości? Albo po prostu nie przyłożyłem się na tyle, na ile mogłem? Dokuczliwe.
Potem jednak już tylko słodka wolności. Czas, kiedy nareszcie można odetchnąć, a także czas, kiedy pewnie przyjdzie zmierzyć się z jednym z najstraszniejszych duchów - ze wspomnieniami. Następuje wtedy jego atak - czy wtedy nie było lepiej? Nie będziesz za tym tęsknił? Czy tą stronę, w którą zmierzasz, wybrałeś na pewno tak jak chciałeś? Czy na pewno te zamierzchłe czasy były aż tak złe, że chcesz od nich tak uciec?
Pewne też jest, że nigdy nie da się odciąć do końca od przeszłości. Zwłaszcza wtedy, gdy chce się do niej wracać i jej smakować. Bo jakby negatywnie nie oceniać tego, co w Twoim życiu się wydarzyło, to zawsze pozostaną takie miejsca, osoby, chwile do których wracać będziesz z przyjemnością i wspominać będziesz z tęsknotą. Ja chcę wracać. To nie prawda, że nowy etap można rozpocząć dopiero wtedy, gdy zamknie się stary. Dopiero wtedy, gdy chcemy od tego uciec, gdy było to skrajnie negatywne, ta sentencja ma sens. W innym przypadku dużo lepszym rozwiązaniem jest posiadanie mostu.

Back to reality. Back to music.
Poza Johnem Mayerem, który przez ostatnie dwa dni brzmiał mi wręcz nieustannie, znów pojawia się kilka piosenek, których warto posmakować, by wiedzieć z czym to się spożywa(jako, że nie umiem odmienić w tym przypadku wyrazu jeść poprawnie). A nóż, komuś wpadnie w ucho. Mi wpadło.
Franz Ferdinand - Take me out. - nie wiem do końca, co mnie w niej trafia. Jest taka zwyczajna, a już trafiła dawno do kanonu piosenek, które zawsze będą do mnie wracać.
Paolo Nutini - Rewind. - P.S. I love U. Najlepszy utwór z soundtracka jednego z moich współczesnych faworytów.
Teraz dwie piosenki do 'Tego Kogoś w górze'. To było w święta, ale na pewno nie są jedynie na święta. Shout to the lord w wykonaniu amerykańskich idoli edycji 7, w którym to trafiła na listę Billoardu, a także Grateful w wykonaniu Hezekiah Walker & LFC, także z listy Billboardu. Pierwszy w kategorii pop, drugi w kategorii hip-hop/r'n'b. O uzasadnianie co do rozmieszczenia w kategoriach pytań nie zadawajcie. Ten z odnośnika różni się co prawda od mojej wersji, ale jako fan niepisany fan muzyki gospel polecam każdą. Tu za późno trochę wchodzi chór, który daje niesamowite wrażenie, niesamowitą siłę tej piosence. Szczęściem jest móc prawdziwie przeżywać święta. Tak jak powinno się je przeżywać. Dostrzegać, że nie chodzi tu bynajmniej o zjazdy rodzinne i objadanie się. Duży to dar.

Na koniec już coś poza nastrojem, żeby do szkoły pójść nie w zadumie, a z uśmiechem ( czy też ironicznym uśmieszkiem ) na ustach.
Dwie takie, co budzą we mnie postać, którą czasem lubię. Tą, która tak bardzo pobłażliwa ludziom nie jest. Tą, która w razie potrzeby will say what he need to say.
Gorillaz - Feel Good Inc
Kanye West - Stronger

Pogodnie. Słonecznie. Stale. [Blask of M<33]